موقعیت و تاریخچه ی روستای موئیل

روستای ییلاقی « موئیل» از توابع بخش مرکزی شهرستان مشکین شهر، با مختصات جغرافیایی ۴۷ درجه و ۴۳ دقیقه طول شرقی و ۳۸ درجه و ۱۸ دقیقه عرض شمالی، در ۱۴ کیلومتری جنوب شرقی مشکین شهر قرار دارد. 
این روستا از شمال به کوه قره‌قیه، از جنوب شرق به کوه ساری گونی از شمال شرق به گیویل دره سی و از جنوب به دوله سر محدود است.
میانگین ارتفاع روستای موئیل از سطح دریا ۲۱۸۰ متر است. آب و هوای موئیل در بهار و تابستان خنک و معتدل و در پاییز و زمستان سرد است.
این روستا قدمتی بیش از یکصد سال دارد. موئیل ییلاقی بوده است که به مرور به روستا تبدیل شده است. منشأ قومی مردم این روستا به «عشایر شاهسون» (ائل سئون) مربوط می‌شود.
مردم روستای موئیل به زبان آذری سخن می‌گویند، مسلمان و پیرو مذهب شیعه جعفری هستند.
الگوی معیشت و سکونت
در سال ۱۳۸۵ جمعیت روستای موئیل ۱۲۱۹ نفر گزارش شده است.
اقتصاد این روستا بر فعالیت‌های زراعی، باغداری و دامداری استوار است. اراضی قابل کشت روستا کوچک و پراکنده است، که به صورت آبی (از طریق چشمه) و نیز به صورت دیم کشت می‌شوند.خوشبختانه در چند سال اخیر با نگاه مثبت مسئولین این روستا به قطب گردشگری مشگین شهر و استان اردبیل تبدیل شده است.

آبگرم های متعددی که در این دو سه سال اخیر احداث گردیده با آبگرم طبیعی و سنتی و استفاده از تکنولوژی های نوین چهره این روستا و شهر را دگرگون ساخته

مسیر روستای موئیل چند سالی هست که در حال تعمیر و بزرگ رسانی می باشد البته به خاطر مسیرهای کوهستانی این کار به آرامی صورت میگیرد.

منظره زیبای سبلان و کوه های اطراف از این روستا چهره خاصی دارد و هر بیننده ای را مدهوش خود می کند.
محصولات زراعی این روستا مشتمل بر گندم، جو و حبوبات است. فرآورده‌های لبنی، گوشت و پشم نیز محصولات دامی این روستا را تشکیل می‌دهد. قالیبافی عمده‌ترین فعالیت صنایع دستی در روستای موئیل است.

جاذبه‌های گردشگری

از آنجا که روستای موئیل در یک منطقه ییلاقی واقع شده، عمده‌ترین جاذبه‌های آن نیز به قابلیت‌های طبیعت بکر و زیبای آن مربوط است.
مهم‌ترین جاذبه‌های این روستا عبارتند از:
• تفرجگاه‌های کوهپایه‌ای پیرامون روستا،
• چشمه‌های آب گرم همجوار با سبلان،

• مسجد روستا، که قدمتی نزدیک به هفتاد سال دارد.

• وجود مسافر خانه و سوئیت های دربستی با امکانات رفاهی  برای استقرار در روستا

این روستا دو استخر اب درمانی  مردانه و زنانه جدا هر کدام به مساحت ۲۵متر مربع دارد و اب این استخر کاملا طبیعی و خاصیت در مانی زیادی دارد  .

فوتبال و کشتی نیز ورزش مورد علاقه جوانان روستای موئیل است که هیچ امکاناتی در این مورد ندارند.
پوشاک عموم مردم روستا همانند لباس‌های مرسوم در سایر نقاط استان است. پخت انواع غذاهای گوشتی و کباب‌ها در روستا رایج است. انواع لبنیات مرغوب از قبیل شیر، ماست، پنیر، کره و روغن حیوانی نیز در زمره مواد غذایی روستا به حساب می‌آیند.
نان‌های مخصوصی نیز در روستا پخته می‌شوند که بسیار لذیذ و خوش‌مزه هستند

آبگرمهای روستای موئیل

ـ چشمه سه گانه ایلاندو در ده کیلو متری جنوب شهرستان مشکین شهر که در ارتفاعات ۱۹۵۰ الی ۲۰۰۰ متری در مسیر انتهای جاده موئیل و در بستر سرشاخه های خیاو چایی با دبی قابل توجه در حال جوشش هستند. درجه اسیدی این چشمه در حدود ۶ درجه و درجه حرارت آن ۳۵ و برای بیماریهای عصبی مفید میباشد.

ـ چشمه دودو در ۱۳کیلو متری جنوب شهرستان مشکین شهر که همچون چشمه های ایلاندو در ارتفاعات ۲۰۰۰ الی ۲۱۰۰ متری سطح دریاهای آزاد در مسیر انتهای جاده موئیل و در بستر سرشاخه های خیاو چایی با دبی کمتر نسبت به ایلاندو است. درجه اسیدی آن حدود ۶/۵ و درجه حرارت ۴۵ درجه و برای بیماریهای عصبی مفید است.

ـ چشمه آبگرم موئیل در حدود ۱۲ کیلو متری جنوب مشکین شهر با بیش از ۸ دهنه در ارتفاع ۲۳۰۰ متری و درجه اسیدی حدود ۵ و درجه حرارتی حدود ۴۵ برای آرامبخش عصبی مفید است شامل چشمه اصلی ، استخرهای سنتی مردانه و زنانه ، قوتورسویی موئیل ، یئل سویی و آجی سو است.

ـ چشمه ملک سویی در ۱۵ کیلو متری جنوب مشکین شهر در کنار آبشار زیبای گور گور و چشمه آق سوء قرار دارد و درجه حرارت آن ۴۵ درجه برای آرامبخش عصبی مفید است.

صنایع دستی روستا

صنایع دستی در این روستا بیشتر به صورت سنتی تولید می شود 

ومتاسفانه به دلایلی هنوز در این روستا کارگاه های تولید صنایع دستی به صورت صنعتی وجود ندارد 

در این روستا قالی یکی از صنایع دستی است که به صورت سنتی و هر کس درخانه خود به بافندگی می پردازد.واین یکی از دلایل و شاید موانعی است که از دیده شدن هنر زنان روستا و همچنین شکستن قیمت آنها باشد

و این قالی ها به قیمت های خیلی ارزان تر از آن چیزی که ارزش دارد به فروش می رسد 

اگر یک کارگاه قالی بافی در روستا وجود داشت .می شد با تولید بیشتر و سریعتر قالی ها 

آنها را در معرض دید علاقه مندان و بازدیدگننده گان قرار دادو همزمان در آنجا آنها را به قیمت مناسبی به فروش رساند.

تا زحمات زنانی که با شوق واشتیاق آنها را می بافندبه هدر نرود.

در قدیم صنایع دستی این روستا به قالی محدود نمی شد و پالاز ، جاجیم ، فرماش(نوعی خورجین) و جوراب پشمی از دیگر صنایع دستی روستای موئیل بود.

 

منابع:

-سیری در ایران

-سفرهای طلائی

-وبلاگ موئیل ساوالان

-همگردی

-مشگینه نیوز